Ustawa wykonawcza regulowała prawo nr 7 190/23, znane również jako ustawa o kredyt węglowych, w celu ustalenia jasnych zasad komercjalizacji obligacji emisji dwutlenku węgla.
Ustawa to określa kredyty węglowe jako instrumenty komercyjne, które reprezentują redukcję, zapobieganie lub przechwytywanie ton gazów cieplarnianych, ułatwiając finansowanie „zielonych” projektów.
Przepisy obejmują utworzenie Dyrekcji Rynków Węglowych (DMC) w celu nadzorowania rynku emisji dwutlenku węgla w Paragwaju oraz rejestrację kredytów węglowych do kontroli projektu.
Chociaż oczekuje się, że to rozporządzenie przyciągnie inwestycje i generuje miejsca pracy w sektorach takich jak leśnictwo, wywołało to również zaniepokojenie możliwym wykluczeniem społeczności tubylczych i chłopskich, a także wątpliwości co do metody kwantyfikacji obligacji.
