Prokuratura Paragwaju ujawnia trasę handlarza narkotyków Marseta z Boliwii do portów europejskich

Prokuratura Paragwaju ujawnia trasę handlarza narkotyków Marseta z Boliwii do portów europejskich

Prokuratura Paragwaju przedstawiła akt oskarżenia wobec Gianiny Garcíi Troche, byłej partnerki urugwajskiego handlarza narkotyków Sebastiána Marseta, w którym szczegółowo rekonstruuje strukturę przestępczą działającą z Paragwaju i przez lata transportującą kokainę z Boliwii do głównych portów Europy. Dokument, na który powołuje się urugwajska gazeta El País, opisuje szczegółowo organizację składającą się z trzech elementów operacyjnych, prawie tysiąca tajnych lotów w obrębie paragwajskiego Chaco i zweryfikowanej wielkości eksportu wynoszącej 17 340 kilogramów kokainy skonfiskowanej w Belgii i Holandii, o wartości do 434 milionów dolarów na rynku europejskim.

Zgodnie z rekonstrukcją struktura organizacji opierała się na trzech filarach: Marset koordynował kontakty z międzynarodowymi dostawcami i nabywcami; Paragwajczyk Miguel Insfrán Galeano, znany jako „Wujek Rico”, zarządzał logistyką w Paragwaju; a frakcja boliwijska dostarczyła kokainę. Urugwajski handlarz narkotyków przybył do Paragwaju w 2018 r. z fałszywymi brazylijskimi i boliwijskimi dokumentami pod nazwiskiem Gabriel de Souza Beumer i przedstawił się jako show-biznesmen za pośrednictwem firmy Mastian Productions, co pozwoliło mu uzasadnić swój majątek i działalność publiczną.

Szlak narkotykowy rozpoczął się w Boliwii. Kokainę przewieziono samolotem z boliwijską rejestracją na tajny pas startowy i lotnisko zlokalizowane w wiejskim gospodarstwie na terenie rezerwatu przyrody Cabrera-Timane, w departamencie Alto Paragwaj, w pobliżu granicy z Boliwią. Stamtąd uruchomiono wewnętrzny transport powietrzny, który według oskarżenia obejmował prawie tysiąc lotów. Ranczo San Agustín działało jako centralny węzeł operacji, wyposażone w hangary, mieszkania dla członków grupy, radia ziemia-powietrze, reflektory do kierowania nocnymi lądowaniami, zapasy paliwa i części do samolotów. Podobne funkcje pełniło ranczo Nuevo Horizonte, powiązane z Tío Rico.

Transport lądowy łączył oba rancza z magazynami w Departamencie Centralnym, gdzie kokaina była ukrywana w legalnych towarach, głównie mące sojowej, zanim została załadowana do kontenerów przeznaczonych do portów europejskich i afrykańskich. Program wymagał aparatu eksportu równoległego: firm, które przetwarzały operacje przed organami celnymi, generowały faktury dla rzekomych zagranicznych importerów – w wielu przypadkach firm sklonowanych – i tworzyły dokumentację finansową poprzez transfery międzynarodowe. Koordynacja odbywała się za pośrednictwem szyfrowanych systemów przesyłania wiadomości, a ładunki identyfikowano za pomocą wewnętrznych znaków; W Urugwaju skonfiskowano cegły ze stemplem „Pierwszego kartelu urugwajskiego”, przypisywanym Marsetowi.

Jednocześnie w Stanach Zjednoczonych Prokuratura Federalna zgromadziła dwadzieścia dwa gigabajty materiału dowodowego przeciwko firmie Marset, przechwyconego w marcu ubiegłego roku w Santa Cruz de la Sierra i natychmiast przeniesionego do kraju Ameryki Północnej. Materiał obejmuje przechwyconą komunikację w językach obcych, dowody uzyskane w ramach traktatów o wzajemnej pomocy z Urugwajem, Kolumbią, Belgią i Francją oraz dziesiątki tysięcy stron dokumentacji finansowej. Rozprawa pierwotnie zaplanowana na 20 maja została przełożona na 1 lipca, aby obrona mogła przeanalizować dowody i propozycje ewentualnego ugody.